چگونه تانکرهای نفتی ایران ماشین جنگی سوریه را زنده نگه داشته‌اند؟

ترجمه مقاله وبسایت بلومبرگ آمریکا، نوشته ماتئو فیلیپس و جولیان لی

ایران در سال جاری 10 میلیون بشکه نفت رایگان به بشار اسد داده است

بر کسی پوشیده نیست که ایران از رئیس جمهور سوریه بشار اسد به شدت حمایت می کند. مسئله اینجاست که بخوایم بدانیم ایران چقدر هزینه می‌کند و این حمایت واقعا چگونه است. برآورد دست‌و‌دل بازی ایران در کمک به بشار اسد تا حدی به این بستگی دارد که از چه کسی بپرسید. همانطور که همکارم «الی لیک» در ماه گذشته گزارش داد فرستاده ویژه سازمان ملل به سوریه، استفان دی مستورا، معتقد است ایران سالانه حدود 6 میلیارد دلار خرج سر پا نگه داشتن رژیم بشار اسد می کند. برخی معتقدند وقتی فاکتور حمایت ایران از حزب الله را هم در نظر بگیریم ( گروهی که برای بشار اسد جنگجو فراهم می کند) این مبلغ به عدد 15 میلیارد یا 20 میلیارد دلار در سال نزدیک‌تر می شود.
صرف‌نظر از حمایت مالی، بخش کلیدی حمایت ایران از اسد محموله‌های نفت خام است. سوریه زمانی مازاد نفت خام داشت و حتی مقدار کمی از نفت میادین مناطق شرقی خود را صادر می‌کرد. پس از اینکه شروع جنگ داخلی در 2011 تولید نفت خام را از بین برد، طبق براورد اخیر سازمان انرژی ایالات متحده، تولید نفت خام از 400 هزار بشکه در روز به کمتر از 20 هزار بشکه رسید. تابستان گذشته همانطور که بسیاری انتظار داشتند وزارت امور خارجه ایالات متحده سرانجام تایید کرد که ایران برای جبران این کمبود مستقیما به سوریه نفت ارسال می‌کند. میزان آن محموله ها تا حد زیادی نامشخص بود. آنالیز اخیر بلومبرگ از جابجایی تانکرها احتمال می دهد که ایران در سال جاری حدود 10 میلیون بشکه نفت خام، تقریبا 60 هزار بشکه در روز به سوریه فرستاده است. با در نظر گرفتن میانگین قیمت 59 دلار برای هر بشکه در طول 6 ماه گذشته، ایران از ماه ژانویه/دی حدود 600 میلیون دلار به سوریه کمک کرده است.
از آغاز سال جاری تا کنون طبق اطلاعات بلومبرگ در مجموع 10 نفتکش از ایران به بندر بانیاس در سوریه که هنوز تحت کنترل بشار اسد است رفته‌اند. به نظر می‌رسد تانکرها از یکی از دو بندر جزیره‌ای «خارک» یا «سیری» در خلیج فارس حرکت کرده‌اند. سفر دو یا سه هفته به طول انجامیده و نفتکشها با گذر از تنگه هرمز و دور زدن شبه جزیره عربستان، به سمت دریای سرخ حرکت و از کانال سوئز عبور کرده‌اند. ایران تنها از سه نفتکش برای ارسال نفت به سوریه استفاده کرده که همه آن ها از نوع تانکرهای «سوئزمکس» اند(Suezmax) که هر یک قابلیت حمل یک میلیون بشکه را دارند. این نوع نفتکشها بزرگترین نوع کشتی‌هایی هستند که می توانند با ظرفیت کامل از کانال سوئز عبور کنند. ظاهرا آخرین تحویل در 26 می ( 5 خرداد) بوده که تانکری به نام «امین» حدود یک میلیون بشکه به بندر بانیاس تحویل داده است. کشتی دوم با نام «تور 2» در تاریخ 16 ژوئن(27 خرداد) با یک محموله نفت خام در نزدیکی بانیاس لنگر انداخته است. در تصویر نموداری از مسیر نفتکش «تور 2» از ایران به سوریه را در ماه گذشته میبینید.
به گفته آندرس تابلر،عضو ارشد مؤسسه واشینگتن برای سیاست خاور نزدیک، از آن جا که اکثر مناطق نفتی و گازی سوریه تحت کنترل کردها یا دولت اسلامی (داعش) است این محموله های نفت خام برای نگه داشتن رژیم اسد بر راس قدرت حیاتی اند. به گفته وی این نفت های خام ظاهرا در پالایشگاه بانیاس به سوخت نفتی تبدیل می شوند که می توان از
آنها در اجاق های نفتی خانگی، ژنراتورهای برق و سوختی برای آنچه که از ماشین آلات نظامی اسد باقی مانده استفاده کرد. به گفته آنتونی کاردسمن از مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی واشینگتن، «ایران در حال سوخت رسانی به کل کشور است». کاردسمن و تابلر معتقدند سوریه برای این نفت پولی نمی‌دهد. با وضع اقتصادی که بعد از چهار سال جنگ داخلی و ذخایر ارزی رو به کاهش اسد، بعید است سوریه پولی برای پرداخت داشته باشد.
ایران خیلی ساده با دادن نفت به سوریه به جای فروش نقدی آن می تواند تحریم های آمریکا و اتحادیه اروپا که با هدف محدود کردن صادرات نفتی طراحی شده بود را هم دور بزند. تحت تحریم های تحمیل شده بخاطر برنامه اتمی، در میانه ی سال 2012، ایران مجاز است فقط به 6 کشور نفت بفروشد: چین، هند، ژاپن، کره جنوبی، تایوان و ترکیه. به گفته‌ی مارک دوباویتز، مدیر اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسی در واشنگتن و حامی جدی تحریم ها، «این نقض آشکار تحریم های ایالات متحده است. این کار به ایران اجازه می دهد تا بدون نگرانی از ماشین جنگی اسد حمایت کند.»
مشخص نیست چگونه آمریکا یا اتحادیه اروپا می خواهند جلوی ایران را برای نفت دادن به اسد بگیرند.هیچ تراکنش مالی برای هدف قرار دادن نیست، هیچ پولی برای جابجایی نیست که تعقیب شود و هیچ حساب بانکی برای مسدود کردن وجود ندارد. پیتر هارل در وزارت امور خارجه به عنوان معاون دستیار وزیر برای مقابله با امور مالی و تحریم به مدت دو سال بر روی تحریم ها کار می کند. در حالی که معترف است ارسال نفت ایران به سوریه «به وضوح یک فعالیت قابل تحریم است» هیچ راهکار عملی برای متوقف کردنش نمی‌‌بیند. «نمی توانید با دنبال کردن بانک ها متوقفش کنید. باید بدانید چگونه بطور فیزیکی تانکرها را متوقف سازید.»
منبع:http://goo.gl/nsWWdE

نظر شما در مورد این نوشته چه بود؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s