صلح آمریکا با ایران به قیمت نابودی زندگی میلیون‌ها سوری

ترجمه‌ی مقاله‌ مایکل پترو، پژوهشگر موسسه مطالعات نسل‌کُشی و حقوق‌بشر مونترآل کانادا
چرا ترجیح ایران به سوریه یک شکست اخلاقی و راهبردی برای اوباما است

اکنون لااقل خیانت آشکار شده است.
طی چند سال گذشته، انقلابیون سوری همواره چنین ظنی داشتند که عدم حمایت معنی‌دار آمریکا از آنان در مواجهه با دیکتاتوری بشار اسد به تمایل باراک اوباما برای احیای روابط با ایران برمی‌گردد.
ایران حامی اصلی اسد است؛ (روسیه، که از ماه سپتامبر تاکنون به نیابت از اسد مشغول بمباران مخالفان است، با فاصله کمی در جایگاه دوم قرار می‌گیرد). سپاه پاسداران ایران و نیز نیروهای حزب‌الله لبنان به همراه جنگجویان شیعه‌ی افغان و عراقی که ایران زمینه حضورشان در سوریه را فراهم می‌کند در حال جنگیدن در سوریه هستند.
شکست اسد می‌توانست موجب تضعیف چشمگیر نفوذ ایران در منطقه خاورمیانه شود؛ چیزی که طی چند دهه اخیر یکی از اهداف اصلی سیاست خارجی ایالات متحده بود – تا زمانی که اوباما آن را تغییر داد.
در گزارش جالب‌توجه مجله نیویورک تایمز (http://nyti.ms/1qBQ7JX)، بن رودز، مشاور امنیت ملی اوباما در حوزه ارتباطات راهبردی، سیاست اوباما در رها کردن سوریه را صراحتاً به تلاش واشنگتن برای برقرای ارتباط با ایران مرتبط نمی‌کند، اما اهمیتی که اوباما برای تجدید روابط با ایران قائل است را به گونه‌ای بیان می‌کند که به سختی می‌توان پیوندی میان این دو موضوع استنتاج نکرد.
رودز توافق هسته‌ای حاصل‌شده میان ایران و امریکا، بریتانیا، فرانسه، آلمان، روسیه و چین را این‌گونه توصیف می‌کند: «این توافق در مرکز کمان قرار دارد.» او که میزان نزدیکی و نفوذش بر اوباما بسیار بیشتر از آن چیزی است که عنوان رسمی‌اش نشان می‌دهد، در ادامه توضیح می‌دهد که احیای روابط با ایران بخشی از یک راهبرد بزرگتر به منظور تغییر اساسی سیاست خارجی امریکا در خاورمیانه است که بیش از اندازه تحت تأثیر اسرائیل و متحدان سنتی امریکا در میان اعراب سنی همچون عربستان سعودی بوده است.
لئون پانتا، رییس سابق سیا و وزیر سابق دفاع در دوره اوباما، صراحت بیشتری در این خصوص دارد: «من فکر می‌کنم تمام آنچه او (اوباما) تلاش می‌کرد به یادگار بگذارد این بود که ’من کسی هستم که این جنگ‌ها را خاتمه خواهد داد و هیچ علاقه‌ای به شروع یک جنگ لعنتی دیگر ندارد‘. اگر شما تحریم‌ها را تشدید می‌کردید، می‌توانست منجر به جنک شود. اگر شما با منافع آنها در سوریه مقابله می‌کردید، خب، آن هم می‌توانست منجر به جنگ شود.»
البته اوباما هیچ جنگی را به پایان نرسانده است. اکنون سوریه در جهنم است و وضعیت عراق بدتر از زمانی است که او رییس‌جمهور شد. دستاورد اوباما، نه خاتمه جنگ‌ها بلکه کاهش چشمگیر تلفات نیروهای امریکایی در آن جنگ‌ها بوده است.
این را می‌توان برای کسی که طرفدار نظریه‌ی تنزه‌طلبانه‌ی اوباماست و فکر می‌کند آمریکا تنها باید موقعی بصورت نظامی مداخله کند که امنیت داخلی‌اش در معرض خطر باشد، شبیه یک دستاورد دانست. این مطلب درباره‌ی قریب ۲۵۰ هزار سوری کشته شده شرم‌آور است، اما مرگ آن‌ها، آن‌طوری که ایران مجهز به سلاح‌اتمی می‌توانست آمریکا را تهدید کند، آمریکا را تهدید نمی‌کند.
این یک نتیجه‌گیری تاسف‌بار است و علی‌رغم ظاهر پرزرق و برق بدبینانه‌اش از واقعیت، به طور ریشه‌ای عیب‌دار است. سوریه برای آمریکا، و غرب، یک اولویت امنیتی است. فروپاشی‌اش بحران پناهجویان را نتیجه داده است که اغلب اروپا را وحشت‌زده کرده است، حمایت از رفت‌و آمد آزادانه مردم در اتحادیه اروپا را به شکست کشانده است و احزاب سیاسی قوم‌گرای قاره را تقویت کرده است. صدای خنده‌ی زیرلبی که می‌شنوید متعلق به ولادمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه است.
تنها یک نتیجه‌ی جنگ داخلی سوریه است که اوباما فکر می‌کند به صورت موثری امنیت آمریکا را تهدید می‌کند و باید با توسل به قوه زور با آن روبرو شد: ظهور گروه جهادی دولت خودخوانده‌ی اسلامی. دولت اسلامی بخش بزرگی از سوریه و عراق را گرفته است و حملات تروریستی را در سراسر خاورمیانه و اروپا سازمان می‌دهد. آمریکا یک ائتلاف نظامی را علیه آن هدایت می‌کند که شامل کانادا می‌شود (عبارت است از آموزش کردهای عراقی برای مقابله با گروه اما نه دیگر بمباران آن)
پوچ‌گرایی جنایتکارانه‌ی دولت اسلامی بوسیله‌ی اغلب سوری‌ها رد می‌شود. آن‌ها همین‌طور می‌دانند که اسد پرکارترین قاتل آنان در در کشورشان است. حمدی الرفاعی، رئیس موسسه آمریکایی-عربی برای دموکراسی در سوریه، می‌گوید آن آمریکایی که در زمان استفاده‌ی نیروهای اسد از گاز سمی علیه غیرنظامیان در سال ۲۰۱۳ آن واکنش را نشان داد، و آن آمریکایی که بهبود رابطه با ایران را به متوقف کردن قصابی اسد ترجیح داد سوری‌های مخالف اسد را به آغوش جهادی‌ها سوق داده است: «ما فهمیدیم هیچ‌کدام از این مردمان دوست ما نیستند، حال وقتی دوستان‌ ما به ما خیانت می‌کنند برایمان هیچ‌کس باقی نمی‌ماند مگر دشمنان‌مان تا به ما کمک کنند. آمریکایی ها ما را مجبور به بازی سیاست واقع‌گرایانه کردند، به همانند خودشان. آنها ما را به اجبار به آغوش همان‌ مردمانی فرستادند که از ما می‌خواستند با آنها بجنگیم.»
خودداری اوباما از انجام کار بیشتر برای متوقف کردن جنایات غول‌آسای اسد تنها یک شکست اخلاقی نیست، بلکه یک شکست راهبردی نیز هست. زندگی میلیون‌ها سوری نابود شده است. امکان‌پذیر نیست که بدانیم اگر آمریکا به قوه‌ی زور اسد را به چالش می‌کشید چه میزان از آن رنج سوری‌ها کاهش می‌یافت، اما (برخلاف وقتی که شهروندان غیرنظامی توسط دولت اسلامی تهدید می‌شوند)، این راه به ندرت آزموده شد.
و این قضیه چه نفعی به حال منافع اصلی آمریکا داشته است؟ یک تقابل احتمالی نظامی با ایران را به تاخیر انداخته اما در همان حال، اتحادیه اروپا گرفتار سوری‌های مهاجری شده است که از جنگ می‌گریزند و در میان آنانکه در سوریه باقی‌مانده اند، جهادیسم رواج یافته است. هیچ‌کدام از این‌ها آمریکا را امن‌تر نکرده است.
دولت لیبرال جدید کانادا گفته است که می‌خواهد روابط با ایران را دوباره از سر بگیرد. با این‌حال دور از ذهن است که این مسئله روی واکنش کانادا به جنگ در سوریه(که بر مبارزه با دولت اسلامی، اسکان پناهجویان و کمک‌های انسانی متمرکز است) تاثیری بگذارد.
کانادا یک دیپلمات مستقر در استانبول دارد که ماموریت ارتباط با اپوزسیون سوریه به او محول شده است و وزیرامور خارجه استفان دیون در ماه فوریه زمانی که در ترکیه بود خود با رئیس ائتلاف ملی انقلابیون و معارضین سوری دیدار کرده است. در همان‌حال که خوب است این روابط نگاه داشته شوند، چنین امری اما حمایت مستمر برای کنار زدن اسد یا فشار بر دیکتاتور برای مذاکره بر سر انتقال سیاسی را که ممکن است جنگ را کوتاه‌تر کند معنی نمی‌دهد. اکنون به نظر می‌رسد که سوری‌ها باید این کار را بدون کمک غرب به نتیجه برسانند.
اوباما راه صلح با ایران را برگزید. سوریه، تلفات جانبی آن است.
منبع: https://goo.gl/kqNQe4

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s