گرسنگی به مثابه سلاح جنگی در سوریه

از چهار سال پیش بدین سو ارتش سوریه به همراه شبه‌نظامیان وابسته به ایران گرسنگی را به عنوان یک استراتژی در جنگ و به مثابه سلاح علیه مخالفان به کار گرفته‌اند. گرچه شهرک مضایا و محاصره آن توسط حزب‌الله لبنان انعکاسی جهانی داشت، نقطه اوج عملکرد ایران در محاصره که کمتر بدان پرداخته شده است جنوب دمشق است. جائی که سه سال پیش نیروهای وابسته به سپاه پاسداران طی عملیات‌ مشترک در چند کیلومتری حرم حضرت زینب وضع انسانی را بدانجا رساندند که ساکنان شهرک‌های ببیلا، یلدا، بیت‌سحم و یرموک از گرسنگی از پا درآمدند. آنچه بر این شهرک‌ها در طی سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ رفت، در زمره‌ی یکی از بزرگترین مصائبی است که غیرنظامیان سوری در کل سال‌های جنگ داخلی متحمل شده‌اند.
آنان که از گرسنگی دادن شهرها به عنوان سلاح جنگی استفاده می‌کنند در حقیقت یک استراتژی مدون را برای تسلیم طرف مقابل پی می‌گیرند و آتش زدن زمین‌های زراعی نمایی از کارکرد این روش در عمل است.
در مناطق محاصره شده زیر کشت بردن زمین‌ها رویه‌ای کماکان مرسوم شناخته می‌شود تا جمعیت ساکن(دستکم قریب نیم‌میلیون تن که بنا بر آمار سازمان ملل از شمال حمص تا غوطه شرقی دمشق در محاصره توسط ارتش سوریه و نیروهای وابسته به ایران هستند) بتوانند به مدد آن زیر فشار گرسنگی دوام آورند. برای از کار انداختن این روش مقابله با محاصره، موشکباران عمدی زمین‌ها سیاستی است که همواره دنبال شده است. عکس زیر تصویری از یکی از این مزارع را در شهرک داریا در غرب دمشق قبل و بعد از هدف قرار گرفته شدن در ژوئن ۲۰۱۶ نشان می‌دهد.
شهرک داریا همان منطقه‌ای است که مدتی پیش درآوردن قوطی‌های شیر خشک توسط ارتش سوریه از درون اولین کانتینتر ورودی سازمان ملل پس از چهار سال محاصره خبرساز شده بود.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s