آخرین نقشه از تحولات شمال سوریه

در ادامه‌‌ی درگیری‌های رخ داده پس از مداخله نظامی ترکیه در خاک سوریه، گروه‌های ارتش آزاد با پشتیبانی و همکاری ارتش ترکیه در طول ۴۸ ساعت اخیر ۱۴ روستا را از تصرف نیروهای SDF در شرق و ۸ روستا را از کنترل داعش در شرق خارج کرده‌اند تا در جهت اتصال نوار شمالی در مرز حرکت کنند.
طبق گزارش‌های محلی، در پی بمباران روستای العمارنه در حومه جرابلس توسط جنگنده‌های ترکیه ۲۸ غیرنظامی که در این منطقه تحت کنترل نیروهای کرد SDF باقی‌مانده بودند کشته شده‌اند.(http://goo.gl/YDLGTw)

«کجاست خشم بر سر حملات با بمب‌های آتش‌زا در سوریه؟»

ترجمه مقاله‌ی مارک هیزنی، مدیر بخش تسلیحات سازمان جهانی دیدبان حقوق بشر
*عکس: کودک دچار سوختگی در اثر بمباران جنگنده ارتش روسیه/سوریه با بمب‌های آتش‌زا، محله الوعر، حمص، دیروز ۲۷ اگوست ۲۰۱۶

«سه سال پیش تقریبا در چنین روزی، گروهی از دانش‌آموزان دبیرستانی مشغول آماده شدن برای امتحانات بودند که یک بمب آتش‌زا روی مدرسه آنها افتاد. نجات‌یافتگان آن حادثه بعدها آن را چنین توصیف کردند: «ریزش آتش مانند باران».
دست‌کم ۱۰ دانش‌آموز در محل آن بمباران کشته شدند، در حالی که محتویات قابل اشتعال بمب (سوخت ژله‌مانندی مشابه ناپالم به لحاظ ترکیب و تأثیر) آنها را به حدی سوزانده بودکه دیگر قابل شناسایی نبودند. آنها که زنده مانده بودند هم رنج و عذاب سوختگی شدید پوست و مو و لباس‌هایشان را تحمل می‌کردند. پنج تن از این مصدومان حین انتقال به ترکیه برای درمان، جان باختند. یک دانش‌آموز ۱۸ساله دیگر به نام سهام قمبری که دچار سوختگی بیش از ۷۰ درصد شده بود، هفت هفته بعد در بیمارستانی در ترکیه فوت کرد.
این حمله به شهرک اورم الکبری در اطراف حلب حداقل ۳۷ غیرنظامی (عمدتا کودکان با میانگین سنی ۱۶ سال) را کشت و ۴۴ نفر را مجروح کرد. یادآوری این تراژدی دردناک پس از سه سال از اینرو حائز اهمیت است که بمب‌های آتش‌زا همچنان در حملات هوایی به مناطق مسکونی سوریه مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ بمب‌هایی که قربانیان را تا سرحد مرگ می‌سوزانند و آتش‌سوزی‌های گسترده‌ای ایجاد می‌کنند که به سختی قابل مهار اند.
از حدود یک سال پیش که روسیه عملیات نظامی مشترک خود با دولت سوریه را آغاز کرد، میزان استفاده از تسلیحات آتش‌زا جهش قابل ملاحظه‌ای داشته است. دیده‌بان حقوق بشر حداقل ۱۸ مورد از این حملات را در فاصله ماههای ژوئن تا اوت سال جای ثبت کرده و گزارش‌هایی در خصوص ۴۰ حمله احتمالی دیگر را نیز مورد بررسی قرار داده است. تعداد واقعی حملات هوایی با استفاده از تسلیحات آتش‌زا احتمالا بسیار فراتر از این اعداد است، چرا که اغلب آنها ثبت و یا گزارش نمی‌شوند.
از تسلیحات آتش‌زا، به واسطه بدنامی‌شان، گاه به عنوان سلاح‌های غیرقانونی یاد می‌شود؛ اما براساس قوانین بین‌المللی کنونی، قانونی بودن این سلاح‌ها به نحوه استفاده از آنها بستگی دارد. پروتکل سوم کنوانسیون سلاح‌های متعارف ملل متحد استفاده از تسلیحات آتش‌زایی که از آسمان پرتاب می‌شوند را در مناطق غیرنظامی ممنوع کرده است. این ممنوعیت به دنبال جنگ ویتنام و خشم و انزجار عمومی حاصل از عکس معروف کیم فوک و دیگران کودکانی که بمب‌های ناپالم امریکا آنان را سوزاند،‌ وضع شد.
اما کاملا روشن است که این پروتکل به خودی خود نتوانسته حملات غیرقانونی علیه غیرنظامیان را متوقف کند. از اینرو لازم است که کشورهای عضو کنوانسیون سلاح‌های متعارف در کنفرانس بازنگری پنج‌ساله خود که در ماه دسامبر سال جاری برگزار خواهد شد، اقدام مؤثری در این زمینه صورت دهند. در وهله اول ضروری است که کشورهای عضو کنوانسیون، لحن ضعیف و کم‌توان پیش‌نویس پیشنهادی برای اعلامیه کنفرانس توسط انگلیس را اصلاح کرده و صرفاً به «ابراز نگرانی» از «ادعاها»یی در خصوص استفاده از بمب‌های آتش‌زا در مناطق غیرنظامی بسنده نکنند.
قصور در مقابله جدی با این مساله، جان صدها تن دیگر از مردم سوریه را در معرض بمب‌های آتش‌زا قرار خواهد داد.
منبع:http://goo.gl/fMfb3b
، فیلم از کودک حمص دچار سوختگی در حال درمان پس از بمباران هوائی جنگنده ارتش روسیه/سوریه با بمب‌های آتش‌زا: هشدار، دارای تصاویر بسیار دلخراش +۱۸
http://goo.gl/Qbl3zU

داریا ۱۲- شهرک گرافیتی‌ها

شماری از دیوار ویرانه‌های حاصل از بمباران‌های هوائی در طول سالیان محاصره به محلی برای رسم گرافیتی‌ها بدل شدند. این گرافیتی‌ها و دیوارنوشته‌ها با مضامینی نظیر انقلاب سوریه، یادآوری زندانیان در بند، همدردی با وقایع شهرهای دیگر مخالفان و غیره تصویر می‌شدند.









داریا ۱۱- شهرک ویران

با عدم توفیق در جریان تصرف زمینی، هواپیماها و هلیکوپترهای ارتش سوریه در مدت چهار سال بمباران با بمب‌های بشکه‌ای(http://goo.gl/p1jGa3)، آتش‌زا(http://goo.gl/Zl2S6M) و حتی مین‌های دریائی(http://goo.gl/FQIL3U) تقریبا ۸۰ درصد شهرک را به کلی ویران کردند.
از این لحاظ آنچه امروز دستگاه تبلیغات ائتلاف ایران-اسد-روسیه از آن تحت عنوان «آزادسازی» شهرک یاد می‌کنند، در واقعیت امر ممکن است با تعریف رایج کلمه نسبتی نداشته باشد.




داریا-۱۰: در برابر چشمان اسد

شهرک داریا در جنوب غربی دمشق نزدیک‌ترین مکان تحت کنترل مخالفان اسد به مرکز قدرت بود و از همین رو تصرف آن اولویتی برای ارتش سوریه به شمار می‌رفت. عدم توفیق مکرر ارتش سوریه در پیروزی در داریا رفته رفته اهمیتی مضاعف به این شهرک داد و از سوی دیگر مقاومت افراد کم‌تعداد حاضر در آن در برابر فشار حملات متعدد طی چهار سال، از داریا نزد مخالفان «مدلی اسطوره‌ای» ساخت که الهام‌بخش بسیاری از گروه‌های مسلح در سراسر خاک سوریه شد.
تصویر زیر می‌تواند مقیاسی از مکان شهرک داریا به دست دهد. در حقیقت بشار اسد از بالکن کاخ ریاست جمهوری خود در دامنه کوه قاسیون در دمشق(فلش زرد) می‌توانست شاهد مستقیم بمبارانهای روزانه شهرک محاصره شده داریا باشد.
فیلم بمباران پائین در ۵ اکتبر ۲۰۱۴: http://goo.gl/8gjxiU

داریا-۹: کشتار بزرگ

«وضعیت این کشور آرام بود و در دو سه روزی که ما در این کشور حضور داشتیم مردم به زندگی خود مشغول بودند.»
این سخنانی بود که چهار سال پیش علاءالدین بروجردی، رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس ایران، در فرودگاه تهران از سفر خود به سوریه بیان می‌کرد (http://goo.gl/VHV9AM). آنچه اما ناگفته باقی می‌گذاشت آن بود که در همان زمان دیدار وی با بشار اسد، در فاصله‌ی ۷ کیلومتری کاخ ریاست‌جمهوری دمشق در دامنه کوه قاسیون بزرگترین کشتار سازماندهی شده در تاریخ جنگ داخلی تا آن لحظه توسط ارتش سوریه در شهرک داریا در حال انجام بود.
در آن مقطع داریا که با تشکیل ارتش آزاد به محل اصلی سه هزار مخالف مسلح در غوطه‌ی غربی بدل شده بود، برای چندین ماه متوالی درگیری‌ها با ارتش سوریه را نظاره می‌کرد. روز ۲۱ آگوست ارتش سوریه با کلید زدن عملیاتی کل مسیرهای ورودی به شهرک را بست و به مدت ۶ روز با سلاح‌های سنگین و آتش توپخانه داریا را هدف گرفت. سپس نظامیان و شبه‌نظامیان آن با عقب‌نشینی مخالفان مسلح وارد مناطق مسکونی شدند و دستکم ۴۶۲ تن را در جریان این موشکباران و با اعدام‌های صحرائی در منازل خود کشتند.(لیست اسامی:http://goo.gl/aOYe0e) پس از آن با ذکر آنکه عملیات «پاکسازی» انجام شده است از شهرک بیرون رفتند. (نگاه کنید به گزارش سالانه دفتر حقوق بشر ایالات متحده: http://goo.gl/guVrDn و گزارشی دیگر اینجا: http://goo.gl/9dcWF9 تصاویر: هشدار دارای محتوای بسیار دلخراش +۱۸ http://goo.gl/28l4M4 آلبومی از تصاویر اجساد ۳۷۱ تن اینجا هشدار دارای محتوای بسیار دلخراش: http://goo.gl/YNSHxq)
به نظر می‌رسید پس از قریب شش ماه جنگ و عدم تسلیم، ارتش سوریه می‌خواست از داریا درس عبرتی برای تمام شهرهای مخالفان بسازد. این واقعه نقطه عطفی در رخدادهای پس از آغاز ناآرامی‌های این منطقه بود و هزاران تن از ساکنان پس از آن قتل‌عام از بیم جان شهرک را ترک کردند و راه کمپ‌های آوارگان شمال حلب را در پیش گرفتند. حکایت داریا در جنگ داخلی تازه اما آغاز شده بود.
عکس: گورهای دسته‌جمعی قربانیان، قبرستان شهرک داریا، نوامبر ۲۰۱۲